|
AIKIDO I DZIECI
O'SENSEI POWIEDZIAŁ
AIKIDO jest jedyną
w swoim rodzaju sztuką walki, opierającą swe podstawy na dawnych
systemach walki wręcz, a także sztuki posługiwania się mieczem,
kijem i włócznią. Unikalność aikido polega na tym, iż nie staramy się
pokonać napastnika siłą fizyczną, lecz zapanować nad nim dzięki sile
jego ataku. Możliwe jest to dzięki niezwykłemu systemowi uników. W
bogatym asortymencie technik, znajdują się bolesne dźwignie na
stawy, rzuty oraz przeróżne kombinacje. Na naszych zajęciach można
nauczyć się także technik walki mieczem (drewnianym - bokken), kijem (jo),
jak również obrony przed różnego rodzaju bronią.
To, co na pierwszy rzut
oka wydawać się może jedynie unikalną metodą obrony przed dowolnym
typem ataku, po bliższym przyjrzeniu się staje się czymś więcej niż
tylko efektywną samoobroną zapożyczoną z japońskiego bujutsu
(sztuk wojennych). Staje się Dyscypliną Koordynacji, drogą
poszerzania możliwości ciała i umysłu, łączenia sił duchowych i
fizycznych tak, by stworzyć lepszą jednostkę ludzką. Samo słowo
aikido oznacza "metodę lub drogę [do]
koordynacji lub harmonijnego połączenia [ai]
wewnętrznej energii człowieka i wszystkiego co go otacza [ki]".
Zasady na których oparto
aikido do dziś okazują się aktualne zarówno od strony
teoretycznej jak i praktycznej. Jedną z takich zasad jest na
przykład marui (ruch okrężny), którego istota polega
na stwierdzeniu, że atak wyprowadzony po linii prostej może zostać
skontrolowany dzięki zastosowaniu w obronie ruchu okrężnego.
Mistrzowskie opanowanie tej zasady daje możliwość odparcia dowolnie
silnego ataku. Co więcej, koncepcja ta sprawdza się znakomicie
również w życiu codziennym.
W przeciwieństwie do
innych współczesnych sztuk walki takich jak karate,
judo czy kendo, aikido
odrzuca możliwość przekształcenia się w sport oparty na
współzawodnictwie, odrzucając wszelkie formy pojedynków czy zawodów.
Rywalizacja podsyca egocentryzm i lekceważenie innych. Każdy
chce być zwycięzcą - jednak nie ma nic bardziej szkodliwego dla
budo, którego ostatecznym celem jest uwolnienie się od
ego.
Prawdziwy postęp w nauce
technik może zostać osiągnięty jedynie wtedy, gdy ćwiczy się ze
spokojem umysłu i w harmonii z partnerem. Prawdziwa siła rodzi się z
elastyczności umysłu i hartu ciała wzmocnionego ciężkim treningiem.
Pod wieloma względami
aikido jest sztuką odmienną od innych japońskich sztuk
walki. Dotyczy to szczególnie pracy stóp i ciała. Techniki
aiki stanowią połączenie trójkąta, koła i kwadratu.
Trójkąt oznacza kreatywność, koło nieograniczony rozwój a kwadrat
stan harmonii. Na poziomie technicznym symbole te oznaczać będą:
trójkąt - postawę i pracę stóp, koło - formę harmonii osiąganą
dzięki przejęciu kontroli nad partnerem, kwadrat - skuteczne
wykonanie techniki. Trójkąt jest elementem najbardziej podstawowym,
bo koło będzie efektem jego obracania, a kwadrat można złożyć na
przykład z dwóch trójkątów. W terminologii szermierki koło oznacza
nierozłączny związek (kimusubi) pomiędzy twoim
mieczem, a mieczem partnera.
Jak wskazuje sama nazwa "aikido"
sprawą najwyższej wagi w trakcie praktyki tej sztuki będzie łączenie
własnego ki z ki partnera. Nienamacalne
ki przejawia się w trójkącie, kole i kwadracie, które
prowadzą ki partnera. Zrozumienie tej prawdy w
powiązaniu z ciężkim treningiem powinno pozwolić ci na szybsze
robienie postępów w aikido.
O'sensei
Morihei Ueshiba wyjaśnia: "Świat jest rządzony przez ludzi. To
jest wszechświat ludzi. Gdy zamkniesz oczy, nie ujrzysz niczego. Gdy
zostawisz swoje ego i swoje żądze, cały wszechświat stanie się twoją
własnością. aiki to droga jednoczenia ciała i umysłu".
Ostatecznym celem aikido jest stan jedności z duchem
wszechświata. Z tego powodu określa się je mianem "budo
jednoczenia".
<<< powrót
|