Drewniany miecz zwykle jest robiony z dębu, klonu, jesionu albo hikory jeżeli ma być używany w praktyce z partnerem. Te drewna mają wysoki stopień siły i odporności na uderzenia. Klon i hikora szczególnie są oporne na rozszczepianie się, które może zdarzać się w wyniku powstawania wgnieceń i odkształceń powstających w jednym miejscu ostrza przez systematyczne uderzanie broni o broń. Inne, bardziej egzotyczne drewna, takie jak heban albo cocobolo są używane z powodu ich gęstości i większego ciężaru zbliżonego do wagi katany. Te drewna są kosztowne i często zawierają skazy które powodują że stają się mniej odpowiednie by używać je do treningu z partnerem ale za to są idealne dla indywidualnego treningu suburi.

Waga bokken może zbliżać się do wagi katany jednak wyważenie zawsze jest inne. Katana, z powodu jej metalowego ostrza i drewnianej rękojeści ma punkt ciężkości wysunięty znacznie dalej niż bokken. Specjalnie kształtowany drewniany bokken zwany suburito jest używany do praktyki indywidualnych cięć w szkołach miecza. Te bronie mają na celu przybliżać wyważenie katany ale są dużo różne w kształcie i rozmiarze. Często suburito dużej wagi są używane w celu wyrobienia siły rąk i ulepszają postawę. Kiedy student zdecydował się już studiować bokken, wybór dobrej broni ma ogromne znaczenie. Student będzie posiadać bokuto przez wiele lat, jeżeli wybierze uważnie, i powinien szukać pośród kilku charakterystycznych zanim wybierze ostatecznie broń. Kształt i kolor bokkenu powinien cieszyć oko, chwyt powinien być gładki i wolny od "lepkości" która będzie powodować pęcherze na dłoniach. Uchwyt powinien być na tyle szeroki aby palce trzymającej go dłoni nie dotykały podstawy kciuka. Nieodpowiednia w rozmiarze rękojeść może powodować nadmierny skurcz rąk, a nieodpowiednia powierzchnia spowoduje szereg zrogowaciałych odcisków na dłoniach. Słoje drewna powinny biegnąć prosto od rękojeści aż do końca bokkenu, bez żadnych sęków. Szukajcie zwartych, zamkniętych słoi które będą opierać się wgniataniu, bez wypaczeń i pęknięć. Drewno powinno być wykończone olejem lnianym. Twarda powierzchnia taka jak lakier lub pokost będzie powodować przyklejanie się do dłoni. Poza tym pomalowane bokkeny mogą skutecznie ukrywać wady drewna. Waga bokkenu powinna być dostosowana do poziomu zaawansowania adepta, pozwolić mu przejść trening na którym wykona nawet kilka tysięcy cięć. Z tego powodu, student powinien wziąć pod uwagę rozpoczęcie studiowania z lekkim bokkenem i stopniowo przenosić się na cięższe w chwili gdy siła rąk na to pozwoli. Bokken który jest zbyt ciężki spowoduje nadwerężenie mięśni i stawów, a powolność w ruchach może czynić problem w praktyce z partnerem.

 

<<< powrót